ANTWERPEN
|
Legende van Brabo en de reus Antigoon |
Op
een eiland in de Schelde, dicht bij de monding, nabij de zee, hadden die van
de oude stad Tongeren een kasteel gebouwd.
Nu gebeurde het, duizend jaren voor Christus, dat de reus Druon Antigoon die
burcht veroverde. De reus met zijn grote voeten en harde knoken verpletterde
de burgzaten. Degene die hij niet vermorzelde joeg hij her en derwaarts heen
en bulderend nam hij het bezit van de sterkte op het eiland.
Nu begon er een vreselijke tijd voor de schippers die de Schelde op en
afvoeren. Zo volstond het vroeger met het betalen van een matige tol aan die
van Tongeren, nu was dat anders geworden. De reus Druon Antigoon eiste meer
en meer van de schippers. Hij was niet tevreden met een tiende, nee hij
eiste de helft op van alles wat er voorbij zijn kasteel voer.
En wee de schipper die hieraan niet voldeed. Wee degenen die bij nacht en
ontij voorbij de burcht trachtte te slippen om zodoende de tol aan de reus
Druon Antigoon te ontgaan.
Het verging dien schipper slecht. De reus was steeds op zijn post. Niets
ontging hem. De weigerachtige schipper moest de helft van zijn vracht
afstaan of zijn rechterhand ging er af.
De reus was niet te vermurwen. Geen tol, dan de rechterhand. Met een houw van zijn reusachtige
zwaard hieuw hij de hand bij de pols af en wierp die dan in de Schelde.
Ja het was een verschrikkelijke tijd voor de schippers die de Schelde bevoeren
in de dagen toen de reus Druon Antigoon nog op zijn veroverde kasteel op het
eilandje woonde en handen afkapte en in de Schelde wierp.
Maar
er zou snel een eind komen aan de gewelddaden van de reus Druon Antigoon want
Salvus Brabo maakte zich op om hem te verslaan. Salvus Brabo was de koning van
Tongeren, en niet alleen dat, maar hij was ook familie van Gaius Julius Caesar.
Hij trok er dan op zekere dag op uit en versloeg de reus. Toen hij hem goed en wel verslagen had kapte hij hem voor straf zijn rechterhand af en gooide die in de Schelde. Precies zoals de reus met zo menig weerloos schipper gedaan had. De reus kreeg dus zijn verdiende loon.
Hoe het nu verder met Druon Antigoon gegaan is weet niemand met zekerheid te
zeggen. Maar op de burcht zetelde hij niet meer en de schippers werden niet meer
beroofd van hun halve vracht en bovendien werd hun rechterhand gespaard.
Brabo kreeg natuurlijk zijn beloning. Brabo werd bevorderd tot hertog van
Brabant. Julius Caesar wist zijn dappere daad te waarderen.
Maar van die reus heeft niemand ooit meer iets gezien sedert die tijd.
Alleen in de herinnering bleef hij voortleven. Zo sterk zelfs, dat door zijn "handenwerpen"
de naam "Antwerpen" ontstond. Het ligt voor de hand nietwaar? Handen-werpen >>
Antwerpen. Doch is deze stelling voor discussie vatbaar. In de 21ste eeuw zou er
een wetenschappelijke verklaring voor de oorsprong van de naam Antwerpen
gevonden zijn maar deze zou dan enkel de link tussen naam en legende in twijfel
brengen.
Lees ook: Herkomst van de naam Antwerpen
De legende zegt alleszins dat de naam Antwerpen zo aan haar naam is gekomen. In ieder geval moet de reus wel bestaan hebben want nog ieder jaar wordt zijn kartonnen beeltenis rondgedragen en is er de Reuzen-fontein (Brabofontein) te Antwerpen.
De prachtige fontein met de beeltenis van de held Brabo stelt de held voor die de hand van de reus Antigoon omhoog houdt, klaar om de hand weg te werpen, met op het voetstuk van het beeld de beeltenis van de verslagen reus Druon Antigoon.
Meer over de Brabofontein: De Brabofontein
Lees ook:
De 6 Brabo beeldjes

In het wapen van Antwerpen komt de burcht van de reus voor met de twee afgekapte handen. Wanneer er nooit iets geweest was met die reus zouden die dingen er zeker niet van spreken.
Tot slot is er ook nog het reuzenlied. Wanneer Druon Antigoon en ook andere reuzen er niet geweest waren in lang vervlogen dagen zou men er niet van zingen.
"Al wie daar zegt
de reus die komt
de reus die komt
zij liegen er om
Keere weerom, reuske, reuske,
Keere weerom
Reuzegom."

Standbeeld met de beeltenis van Brabo.
gecreëerd door: Jef Lambeaux in 1887.
Plaats: Grote Markt Antwerpen.
